سبز سبزم ریشه دارم

نام قطعه طنز قرارگرفتن در سایت کی با حسین کار داشت؟ 13 تیرماه 1383 پا خروسی! 16 تیرماه 1383 ایرانی مزدوز! 18 تیرماه 1383 حاجی مهیاری 22 تیرماه 1383 تابلو نوشته ها (قسمت اول) 25 تیرماه 1383 تابلو نوشته ها (قسمت دوم) 28 تیرماه 1383 بره گمشده عباس 30 تیرماه 1383 تابلو نوشته ها (قسمت سوم) 1 مردادماه 1383 می روم حلیم بخرم 5 مردادماه 1383 عبارت های آشنا 1 8 مردادماه 1383 تو که مهدی را کشتی 11 مردادماه 1383 عبارت های آشنا 2 13 مردادماه 1383 آقای نورانی سوخته 16 مردادماه 1383 دعوای جنگی 20 مردادماه 1383 عبارت های آشنا 3 22 مردادماه 1383 دشمن 29 مردادماه 1383 تابلونوشته ها (قسمت چهارم) 2 شهریور 1383 عبارت های آشنا 4 5 شهریور 1383 بابات كو؟ 10 شهریور 1383 عبارت های آشنا 5 15 شهریور 1383 بوش از آمریكا اومد! 25 شهریور 1383 پیچ مهره ای ها 4 مهرماه 1383 دیو هفت سر 12 مهرماه 1383 احترام به پدر 20 مهرماه 1383 رستم خان 28 مهرماه 1383 عبارت های آشنا 6 6 آبان ماه 1383 آقا ما سوت بزنیم 13 آبان ماه 1383 ترب می خواهی؟ 20 آبان ماه 1383 زنده در گردان است 30 آبان ماه 1383 آشنا در آمدیم 8 آذر ماه 1383 مردن كه گریه ندارد 14 آذر ماه 1383 بروید دنبال کارتان 21 آذر ماه 1383 انتظار 28 آذر ماه 1383 الاغ های جنگجو 5 دی ماه 1383 خداحافظ بسلامت 12 دی ماه 1383 جنگ جنگ تا پیروزی 19 دی ماه 1383 وضوی بی نماز 27 دی ماه 1383 آدم قابل اعتماد 3 بهمن ماه 1383 آفتاب نیمه شب 10 بهمن ماه 1383 راکت بدون توپ 17 بهمن ماه 1383 عملیات متهورانه 25 بهمن ماه 1383 قیامت «حسین فهمیده» یقه ما را می گیرد 3 اسفند ماه 1383 آپاراتی دشمن  9 اسفند ماه 1383 جناب سرهنگ 16 اسفند ماه 1383 برای کار می روم 23 اسفند ماه 1383 درد و درمان 28 اسفند ماه 1383 درس خمپاره 15 فروردین ماه 1384 با دست بگیرید 21 فروردین ماه 1384 به کربلا می رویم 28 فروردین ماه 1384 حلالیت 5اردیبهشت ماه 1384 اصطلاحات و تعبیرات (قسمت اول) 11اردیبهشت ماه 1384 اصطلاحات و تعبیرات (قسمت دوم) 18اردیبهشت ماه 1384 به شرط سوت بلبلی  25 اردیبهشت ماه 1384 فرصت طلبی 2 خرداد ماه 1384 اصطلاحات و تعبیرات (قسمت سوم) 9 خرداد ماه 1384 این طوری لو رفت 17 خرداد ماه 1384 آهنش را برادرا می ریزند 22 خرداد ماه 1384 حاجی خشونت 28 خرداد ماه 1384 اصطلاحات و تعبیرات (قسمت چهارم) 4 تیر ماه 1384 بیت المقدس 12 تیر ماه 1384 تعارف 12 تیر ماه 1384 سرفه عربی 12 تیر ماه 1384 خبرنگار سمج 12 تیر ماه 1384 خلاقیت های جبهه (1) 12 تیر ماه 1384 افغانی آورده اند 3 مهر ماه 1384 بروید فعلاً بارفیكس بزنید 18 مهر ماه 1384  حمام چند ماهه 26 مهر ماه 1384 ضد هوایی 3 آذر ماه 1384 واحد آبرسانی لشكر 10 آذر ماه 1384 ترکش بیت المال 24 آذر ماه 1384 خدا خیرتان بدهد 1 دی ماه 1384 راکت بدون توپ 8 دی ماه 1384 داماد صدام 15 دی ماه 1384 خمس خانواده 22 دی ماه 1384 ما را بی خبر نگذاری 15 اسفند ماه 1384 آهن،‌ چدن 24 اسفند ماه 1384 آخ سوختم 20 فروردین ماه 1385 جلد کمپوت 28 فروردین ماه 1385 پزشك همراه 14 اردیبهشت ماه 1385 استقبال مسلحانه 21 اردیبهشت ماه 1385 گور به گور شده 11 خرداد ماه 1385 پیام انقلاب 5 تیر ماه 1385 بخوریدو بیاشامید ولی... اگر دیدید 18 تیر ماه 1385 آش با جايش 18 تیر ماه 1385 خط بازی 22 مهر ماه 1385

سبز سبزم ریشه دارم

شعری که می نویسم طولانیه ولی اگه وقت کردید حتما بخونید من که خیلی خوشم اومد.

بنام خداوند مردان جنگ دلیران چون شیر و ببر و پلنگ

بنام خداوند مردان دین ز شک رسته مردان اهل یقین

بنام یلان محمد نژاد که شد شورشان رشک گردباد

علی صولتانی که در خون شدند به یک نعره از خویش بیرون شدند

بنام کسانی کنم اقتدا که در خاک از آنهاست جوش صدا

بنام غیوران زهرا نسب ز خود رستگان به حق منتسب

حسن مذهبان صبور آمده می زهر نوشان آن میکده

خراباتیان حسین آشنا به خون رنگی مشرقین آشنا

اگر دم فرو بندم از ذکرشان نیستم یک دم خالی از فکرشان

من ویاد یاران که سر باختند ولی بر ستم گردن افراختند

سحر گام اعزام یادش به خیر و گردان گم نام یادش بخیر

لباسی که خاکی تر از خاک بود ولی چون دل عاشقان پاک بود

الهی به مستان ضربت شکن به مردان طوفانی خط شکن

الهی به گردان زید و کمیل،دلیران چون رعد و طوفان وسیل

به آنان که بی پا و سر آمدند شهید از میان خطر آمدند

به مفقود و جانباز و ایثار گر که شد تیغشان بر عدو کارگر

به مردان در کنج معبد قسم به والفجر و بیت المقدس قسم

به خیبر که برکند مولا درش به جسمی که صد پاره شد پیکرش

به دلسنگی کربلای چهار به یاران بی مدفن و بی مزار

به فتح المبین و به فتح الفتوح به به طوفان به دریا به کشتی به نوح

من و جنگ یاران ذیرینه ایم کمر بسته در هشت وادی خطر

سپر ساخته سینه بر تیغها شنا کرده در شط خون جگر

ز خود گذشتیم و رفتیم تا رزمگاه در آن سو دشمن کمین کرده بود

عظیم و تهی چو ابری سیاه

چو طوفان وزیدیم و بر هم زدیم ز خار و خسان خواب آرام را

خیز از تب و تاب ما موج زد نوشتیم با خون سر انجام را

خطر بود و شط بود و غواسها سلاحی به جز عشق و ایمان نبود

زنیزارها بی صدا رد شدیم صدایی به جز صوت قرآن نبود

مرا حضرت ساقی آواز داد که جنگ است باید محیا شوی

زنی آنچنان بر صف تیغها مه از کشته گان ره ما شوی

یکی غزه چون غزه های دگر هماهنگ اصحاب احمد شدم

سپاهی مقدس تر از بدر بود که من در رکاب محمد(ص) شدم.

سبز سبزم ریشه دارم

 به ياد دارم كه در عمليات خيبر، كنار دجله كه 40 كيلومتر پشت سر بچه‏ها باتلاق، هور و نيزار بود، بچه‏ها دور خورده بودند؛ مهمات تمام شده بود و در خاك به دنبال فشنگ كلاش مى‏گشتيم؛ بچه‏ها گرسنه بودند و از داخل يك روستاى عراقى چند گونى نان خشكيده كپك زده پيدا كردند و هر صد متر پشت خاكريزها مقدارى ريختند و آب هم نبود و از گله گاوى از مردم عراقى كه پخش و پلا بودند، بعضى بچه‏ها شير مى‏دوشيدند تا ته قمقمه هر كسى دو قورت شير باشد و از گرسنگى ضعف نكنند و بتوانند سر پا بايستند و گلوله‏اى شليك كنند. در اين شرايط، بچه‏ها گاهى پشت پيراهن‏هايشان چيزهايى به شوخى يا جدى مى‏نوشتند؛ مثل ورود هر گونه تير و تركش ممنوع!
يكى از بچه‏ها كه همان جا شهيد شد و جنازه‏اش هم ماند، پشت پيراهن خود نوشته بود: انقلاب ما پشت مرزها منتظر ويزا نمى‏ماند. ببين يك بچه دهاتى بسيجى پشت پيراهنش در شرق دجله چه مى‏نويسد! من همان جا به رفقا و بچه‏ها گفتم كه اين جوان دهاتى اين جا و اكنون به نمايندگى از همه بشريت مى‏جنگد. او كه مى‏نويسد من منتظر ويزا نمى‏مانم، يعنى من براى همه بشريت مى‏جنگم؛ نه براى يك تكه خاك؛ يعنى انقلاب ما متعلق به همه انسان‏ها در دنياست....
**

در عمليات بدر، بچه‏ها سى ساعت در هورالهويزه پارو زدند. وقتى خط را گرفتند، حدود 72 ساعت زير بمباران گاز خردل بودند. مقاومت بچه‏ها همه به عشق تشكيل حكومت علوى بود... اين بچه‏ها كه شيميايى شدند و الان 16 سال است كه نمى‏توانند يك نفس راحت بكشند - بچه‏هايى كه مطابق آمار در 96 درصد از وصيت‏نامه‏هايشان كلمه ولايت فقيه آمده است - به خاطر حكومت دينى و اجراى احكام شهيد شدند.... در عمليات كربلاى 4، بچه‏هاى غواص كه وارد آب مى‏شدند، من كنار آب بودم؛ بچه‏ها به سجده مى‏رفتند و وارد آب مى‏شدند. اخوى هم جزء آنها بود؛ هيچ كدام آنها برنگشتند و همه مفقود شدند. من به برادرم گفتم: فلانى اين جا محور عمل چگونه است؟ محكم گفت: ما را مى‏زنند؛ ولى ان‏شاءالله بچه‏هاى موج دوم كه پشت سر ما مى‏آيند، جزيره را مى‏گيرند؛ به همين راحتى؛ بعد هم بچه‏هاى ستون غواص، وارد آب مى‏شدند و اين بسيجى‏ها دم گرفتند: لبيك، اللهم لبيك و داخل آب شدند. اين ستون در باتلاق‏هاى هورالهويزه و جزيره بوآرين فرو رفت؛ ولى وصيت‏نامه‏هايشان هست؛ آنها نوشته‏اند كه ما براى اجراى عهدنامه مالك اشتر رفتيم و شهيد شديم.
در عمليات والفجر 8، مين منور منفجر شد؛ يك بچه بسيجى يا على گفت و خود را روى مين منور با هزار درجه حرارت انداخت و زغال شد تا منطقه روشن نشود و بچه‏ها لو نروند و خط بشكند. اينها شريف‏ترين بچه‏هاى اين مملكت بودند....
برادرانى كه در والفجر 8، آموزش غواصى مى‏ديدند، در زمستان، شبى 6 تا 7 ساعت در آب سرد بودند و وقتى كه از آب بيرون مى‏آمدند ،پنجه‏هايشان از شدت سرما قفل مى‏شد... گاهى با 40 درجه تب، داخل آب مى‏شدند و يكى‏شان مى‏گفت كه در آب هم عرق مى‏كنم؛ ولى وقتى مى‏گفتند امشب استراحت كن، پاسخ مى‏داد كه مسئله آزاد كردن كل بشريت و اجراى احكام دين است؛ آنان اين گونه بودند. از آب اروند كه بچه‏ها مى‏خواستند عبور كنند، يكى از برادران غواص به ديگرى - كه هر دو شهيد شدند - گفت: جايى كه ما آموزش ديده‏ايم، عرض آب اين قدر نبود؛ شدت آب هم اين قدر نبود؛ اين جا كوسه دارد؛ امشب چه مى‏شود؟ آن دهاتى 19 ساله پاسخ داد: تو ابتدا توحيد خود را اصلاح كن؛ چون اگر اين طرف اروند دلت آرام است و آن طرف اروند ناراحت هستى، معلوم مى‏شود كه خداى اين طرف اروند را خداى آن طرف نمى‏دانى. به او گفت: ما امشب وارد آب مى‏شويم و اگر عراقى‏ها ما را نزنند، كوسه‏ها مى‏زنند و اگر كوسه‏ها نزنند، آنها مى‏زنند. اگر هيچ كدام نزنند، ما لابه‏لاى تله‏هاى انفجارى گرفتار مى‏شويم؛ ولى من امشب وارد آب مى‏شوم تا به امام خبر بدهند كه بچه‏ها به آب زدند. امام بايد از ما راضى باشد. مى‏گفت: اصلاً برايم مهم نيست كه از آب بيرون بيايم؛ براى من مهم است داخل آب بشوم.

مگر چند نمونه از اين بچه‏ها در

 كل تاريخ ايران بوده‏اند كه ما با خون

 اين بچه‏ها اين قدر راحت معامله

مى‏كنيم؟  لطفا جواب دهید.......